بدجور دنبال ِ نگاه ات دربه در هست ام
از سر نوشت ِ چشم هاي ات بي خبر هست ام
دور و بَر ِ شهد ِ لب ات در آمد و رفت اند
من عاشق زنبور هاي ِ كارگر هست ام
تو عينك ِ بد بيني ات را در نياوردي
من از رگ ِ گردن به تو نزديك تر هست ام
از من نمي پرسي چرا هم سايه ام هستي
اصلن چرا چون سايه با تو هم سفر هست ام؟!
دست ِ كم ام مي گيري اما ، من براي ِ تو
از اين كه مي بيني _ به قرآن _بيش تر هست ام...!
دریاچه های ِ دوقلوی سیاه گاو؛
یک جفت چشم سبز-آبی,فرو رفته در کاسه ی ِسرِ زمین ,بی خیزش وسیلان سرچشمه,قلقلی به تامل,اشکی جاری شده نه,اما, چشمانی پرآب را مانند, چشمان ِ عاشقی در سایه سار ِ ابروان که بی جنبشی و تکانه یی در حال ِ گریستن اند.اشکی , اگر چه جاری نباشد, پرآب که می توان اند باش اند,هم این بس!پس خسته یی می تواند , با رخوتی دل انگیز,تن به خنکای ِ آب بسپارد؛ هم آغوشی ِ هرم ِ تن و زلالی ِ آب!فرق ِ بين ِ ثواب و گناه اند
باده ي ناب ، در شعر ِ حافظ
خلسه ي شمس در خانقاه اند
مثل ِ رنگين كمان ، بر سر ِ شهر
پاكي ِ بركه در جشن ِ ماه اند
لذت ِ چشمه و چشم ِ آهو
حس ِ زيباي ِ شرم و نگاه اند
قهوه ي ِ ترك ِ دربار ِ قاجار
چشم هاي تو ! مشروطه خواه اند
می خوام برم اون ور دنیا ،میای؟
جایی که دور باشه از این جا،میای؟
من، دل ام از دنیا گرفته این جا
بیا بریم اون وردنیا مانا!
دل ام گرفته،خسته ام،خواب ام کن!
یخ زده روح ام،با چشات آب ام کن!
خیال نکن درد سرم دادی تو
خسته بودم، بال وپرم دادی تو
می خوام برم ،سر بذارم به صحرا
دیونه شَم بازم مثل قدیما
بشم رفیق سنگ و صخره و باد
قسمت مون هر چی خدا خودش داد...
هرچی که سهم عاشقا،مال من
هر چی که داد خود خدا ،مال من
باچشم من، آینه بازیش ببین
خدای من، بنده نوازیش ببین !
****
دل می بره ،دلای صاف و ساده
دلای دل به هر کسی نداده
بهت می گه لو لو دل ات رو خورده
فکر می کنه که بچه گیر آورده
بچه ميشی، زُل می زنه تو چشمات
به باد می ده،تموم آرزو هات
****
من دل ام از آدم و عالم گرفت
بایدبرم از این جا، حال ام گرفت
می خوام برم اون ور دنیا میای؟
جایی به جز هر جا و این جا،میای؟
مرداد1390
زنده گي ، دوست ، تنفس ،فردا
آينه بازي ِ چشم ات با ما
شوق ِ آميختن ِ با ساحل
لذت ِ هم نفسي با دريا
لحظه ي ِ پُر هيجان ِ ديدار
وعده خواهي ِ من از چشم ِ شما
عاشق ات هست ام با هم باشيم
دوست ات دارم ، بي چون و چرا
باتو، تا آخر ِ دنيا هست ام
اي تو در دور ترين فاصله ها
خسته ام خسته ،به صبح اَت برسان
اين من ِ شب زده ي تنها را
منتظر هست ام تا بر گردي
نكند دير بيايي پريا ...!
سعدی نسروده ست تورا شعرخیالی !
پیغام تورا می دهدم ذره به ذره
خورشیدفروزنده،به تکرار وتوالی
جز دغدغه ی قله ی شوق تو ندارد
مرغی که به خون می تپد از بی پر و بالی
ای رخوت پنهان شده در مستی خیام!
ای منبع الهام خیالات غزالی !
شاعرتویی،آن گونه که از چشم تو پیداست
وین گونه که گل می شکفد بر تن قالی.
