وقتي از پلك هات افتادم...
دارم از چشم هات مي افت ام
مثل ِ يك قطره اشك ِ سر گردان
سرنوشت ام چه بد رقم خورده ست
مثل ِ يك داستان ِ بي پايان
[] []
من پر از شوق ِ زنده گي بودم
تو مگر مي گذاشتي بكن ام ؟
تو اجازه ندادي ام حتا ؛
با خيال ِ تو آشتي بكن ام
[] []
خانه ام پشت ِ پلك هاي تو بود
تو پُر از رنگ و ريمل اش كردي
كفتر ِ خانه گي ِ بام ِ تو بود
دل ِ من ، پس چرا ول اش كردي ؟!
[] []
وقتي از پلك هات افتادم
از سَر ِ چشم هات سُر خوردم
قاطي ِ عطر ِ گونه هات شدم
رفت ام و با لب ِ تو بُر خوردم ...
ن.احمدي
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۲/۲۱ ساعت 23:45 توسط نبی احمدی
|
