دارم از چشم هات مي افت ام


مثل ِ يك قطره اشك ِ سر گردان

سرنوشت ام چه بد رقم خورده ست

مثل ِ يك داستان ِ بي پايان

‌‍‍‌‍‍
[‍‍] ‌‍‌‍‍‍[]
من پر از شوق ِ زنده گي بودم

تو مگر مي گذاشتي بكن ام ؟

تو اجازه ندادي ام حتا ؛

با خيال ِ تو آشتي بكن ام

‍[] []

خانه ام پشت ِ پلك هاي تو بود

تو پُر از رنگ و ريمل اش كردي

كفتر ِ خانه گي ِ بام ِ تو بود

دل ِ من ، پس چرا ول اش كردي ؟!

[] []

وقتي از پلك هات افتادم

از سَر ِ چشم هات سُر خوردم

قاطي ِ عطر ِ گونه هات شدم

رفت ام و با لب ِ تو بُر خوردم  ...

 
ن.احمدي