دوباره اين دل ِ عاشق تبار حيران شد

به سر سلامتي ِ ما و خويش ، رقصان شد


بيار ساقي و آتش به جام ِ جان ام ريز !

پياله يي بچشان ، حال مان پريشان شد


دو وعده عشق نباريد بر مزارع ِ ما

بزرگ جنگل ِ موعودمان بيابان شد


هر آن چه ساخته بوديم از اميد و شكيب

به يك اشاره ي ِ توفان غصه ويران شد


به هديه مي برم اش سوي ِ دشت هاي ِ عطش ؛

زلال ِ چشم ِ تو ، آبشخور ِ غزالان شد


"نبي احمدي / از مجموعه شعر ِ در آستانه ي ِ خورشيد/انتشارات زانا "