تو اي پرنده كه پرواز مي كني با باد

خبر چه داري ارآن سوي نا كجا آباد؟

تو زنده باشي و بالنده هر كجا باشي

مرا چه باك زتقدير،هر چه بادا باد

نخواست ام كه از اين بيش تر سكوت كنم

اگر چه فرق ندارد سكوت با فرياد

خيال پر زدن از ذهن خسته ام كوچيد

شبي كه در دل ام آن اتفاق شوم افتاد

به فتح ِ قله ي قاف ِ خيال مي رفتم

اگر به بال و پرم عشق فرصتي مي داد...