درآستانه ی ِ خورشید و صبح ِ دیگر تو

همیشه چون گُل , پیکِ بهار آورتو

همیشه شعر ِ تَر از لحظه هات می ریزد

ودر مخیله ی ِ شاعران شناور تو

تو دلبخواه و دل انگیز و دوست داشتنی

شبیه ِ سرو ,سر افراز و سایه گُستر تو

برایت آینه آغوش ِ اشتیاق شده ست

زلال ِ چشمه ی ِ خورشید ِنامُکدر تو

میان ِ این همه دیوار,بین ِ این همه سنگ

به خشک سال ِ محبت فقط برادر تو

مباد باتو خزان دست و پنجه نرم کند

چنارِسَر به فلک سوده ی ِ تناورتو !